Det snør.

Det snør, det snør!

Mitt hjerte blør. (Det gjør ikke det, men det rimte så fint)

Det var bedre før.

Gratulerer med dagen til alle Lutheranere.

Hej då.

Jeg blir fortsatt glad for mange kommentarer.

Tilgi meg for at jeg skrev dette på dansk.

Sosialisten og bursdagsbornet.

28.10.06, ca kl 16,15.

Vi oppheld oss på Bislett kebab. Gjennom vindauget ser vi ein kjekk mann, som også er en kjend politikar. Jenta vinkar og smilar til han når han kjem inn døra.

Jenta: ”Æ syns du e dødskjekk!”
Sosialisten: ”Syns du det? Takk, det syns jeg ikke alltid selv.”
Jenta knisar.
Sosialisten: ”Jeg syns du er veldig søt!”
Jenta smilar og knisar meir, før sosialisten forsvinn inn i køen.

Illustrasjonsfoto. Personen på biletet har kanskje noko med historia å gjere.

Mette Marit og husmorskulen.

I dag vil eg slå eit slag for desse to. Eg orkar ikkje skrive kvifor, for det tek så lang tid, og det er lite strøm på dataen.
Mette Marit er bra, og kor blir husmorskulen av?

Halleluja

Eg las på heimesidene til Normisjon i dag at dei no arbeider med utkast til NT på Sharshockpa. Dette er jo heilt fantastisk.
Pappa: vi reiser ned i 2008, når utkastet er ferdig!



Mer grønt er gresset ingensteds,
mer fullt av blomster vevet
enn i det land hvor jeg tilfreds
med far og mor har levet.
Jeg vil det elske til min død,
ei bytte det hvor jeg er fødd,
om man et paradis meg bød
av palmer oversvevet.

Dette er mitt Drottningborg!

Helt ut ved havet mot øyer og skjær
tuftet på fjellfaste grunn
her ligger Borgen omkranset av trær,
smiler mot holmer og sund.
Peker mot himlen så høgreist og kvit,
roper til alle et "velkommen hit"
Ungdom som lengter i glede og sorg:
Dette er vårt Drottningborg!



Mangen en sjøulk i stormbrott og brann
seilte i kullsvarte natt
hjem etter lyset langt oppe på land
Borgen som fyrtårn er satt!
Det er hva Borgen vil være for deg,
vise deg retning, gi kurs og gi lei.
Ungdom som lengter i glede og sorg:
Dette er vårt Drottningborg!



Farlig er livet, et stormende hav,
mange kom aldri i havn.
Båten gikk under i stormbrott og kav,
sluktes i brenningens favn.
Borgen vil vise deg veien helt frem,
anker å kaste i himmelens hjem.
Ungdom som lengter i glede og sorg:
Dette er vårt Drottningborg!

Eg takkar Gud for at eg fekk tre fantastiske år her.

The Long and Winding Road

Det er ikkje meir enn 3 kilometer frå Vikkilen til Borgen, men det er langt når du allereie har gått 3.. Klokka er eitt på natta, og du rakk ikkje siste buss. Du har vore på jobb, og det var mange som hadde lyst på pizza, så det var ikkje tid til å ta seg noko pause. Du er sliten, og saknar mor di som du ikkje har sett på fire månader. Her sluttar gatelyktene, og du er redd for å gå aleine i mørkret. Det er onsdag. Matteprøve i morgon. No kjem tårane. Vegen inn til skulen verker så frykteleg lang.

Til Sven Arne og Jan Egil.

Det ER et ord.

"Da en skulle oversette Bibelen til norrønt, tok en utgangspunkt i en skikk fra vikingtiden for å gjøre det greske ordet for frelse forståelig. I vikingtiden hadde frigitte slaver gjerne et arr rundt halsen etter remmer og lenker. De var "frihalser". Det ble til "frialse", som igjen ble til vårt frelse. Det slaveriet som mennesket befris fra, er synden, døden og Djevelen".

Jeg digger deg, Mamma!

Almost there

Kjære sensor: Dersom jeg stryker på denne oppgaven, slutter jeg på Fjellhaug og begynner på TF. Der skal jeg bli kvinnelig lesbisk prest. Jeg skal joine Helen Bjørnøy og gjengen, bli med i sosialistisk ungdom og ta på meg palestinaskjerf!

Se på klokka! (Det er ikke på ettermiddagen).
Jeg er ikke trøtt.

Thanks to:
- Yngve for knekkebrød og te.
- Ingvald for oppmutrende ord.
- Kenneth for kaffe, brus, latterkuler og disco.
- Jan Egil for røyk, helbredelse av skuldre og fin sang.
- D.J. Sven Arne for herlig musikk.
- Anne Marthe og Solveig for god underholdning.
- Andreas for trofast følge gjennom natten.
- Hallvard for hjelp
- Norsk Luthersk Misjonssamband
- Vegard Svensen
- Kjetil Jensen
- Maria Celine Haugland Kolberg
- Sondre Bratland



Jeg er glad for å kjenne dere!

Frøken Oktober

Månadens person er:

• Ei av tidenes kjekkaste jenter.
• Ei av dei som var viktigast for trivselen min det siste året på Borgen.
• Omsorgsmenneske.
• Ein engel på jord.
• Det perfekte koneemne.
• Karrierekvinne. (Les: Narvesen)
• Smart.
• Yndlingsjenta 87, eller skal vi sei ynglings jenta 87?
• Høgt elska av meg.
• Elisabeth.


Her ser de prinsessa i eigen person.


Elisabeth og eg gjekk med desse buksene ca 80 prosent av tida på Borgen.
I går var ho så nydeleg at ho kom innom meg med Troika og ei ny pysjbukse. Er det mogleg? Under har eg ho på meg.




Er ho ikkje nydeleg?!


Her er vi på Ichtys. Hugsar du kva vi lo av den kvelden?


Det er alltid koseleg å vere med Elisabeth. Her frå ein koseleg tur til IKEA.

Du er best!


Klemm (med to m´ar) frå hamsteren din!

Om å skrive oppgave.

Dette byr meg i mot.
Jeg klarer ikke å konsentrere meg om å skrive oppgave, i stedet drømmer jeg om at i hvert fall én av disse tingene skal skje:

• Noen kommer hit og gir meg en gratis billett til Bhutan. Med på kjøpet kommer Karma og Tshomo, som skal friske opp sharshockpaen min.
• Noen kommer til meg med blomster og Troika og sier: ”Nei, Maren, du skal ikke skrive oppgave om efeserbrevet, du kan heller skrive en oppgave om Amalie Skram og hennes forfatterskap!”
• Jeg får en åpenbaring om at jeg er garantert å bli gift.
• Hele familien plinger på døra, og så er det familieselskap.
• Odd Rannestad ringer og sier at Ole Tobias bare er 23 år.
• En million hundrelapper daler ned fra taket.
• At jeg faktisk klarer å konsentrere meg..

Det siste er vel mest realistisk...

Eg gler meg!

Eg gler meg til jul.
Eg gler meg til eg er ferdig med oppgåva.
Eg gler meg til syster mi kjem til meg.
Eg gler meg til å reise til Grimstad.
Eg gler meg til stipendet kjem.
Eg gler meg til bursdagen min.
Eg gler meg til regjeringsbytte.


Eg gler meg til eg veit kven eg skal gifte meg med!



Passande bilete?

No skal de få sjå korleis eg bur. Dette er då rommet mitt:



Eg har mange flotte menneske kring meg.
I går var Ingvild, Lena og Elisabeth hjå meg og spiste laks. Dei einaste som mangla var Elise og Sigrid. Eg saknar dykk!
Etterpå var vi på Quiz på Ichtys, vi kom på tredje plass, så det var artig.
Det var så godt å sjå Ingvild i går. Eg gler meg til ho flyttar til Oslo.



Eg hadde nokre fantastiske dagar med desse to i sumar.
Elise og Sigrid:



Her er Kleng, som eg bur med:



Bror min kjem i dag. Han er kjekk!



Eg ynskjer dykk ei god helg.

Kjensler, nostalgi og Berit

Dette innlegget er mynta på mi kjære storesyster, Berit. Eg lærde på skulen i dag at Berit betyr ”pakt” på anten gresk eller hebraisk. Eg er takksam for syster mi. Det er fleire grunnar til det. Ein av dei er at ho kjem til å forstå dette de skal lese no. Nokon av dykk kjem ikkje til å skjøne det her, då får eg berre beklage. (Ja, eg veit at ord som startar med be- ikkje vert brukt i nynorsk, men eg kjem ikkje på eit anna ord no i farta). Jo, eg kan sei. "Då får eg berre be om orsak for det."

Kjensle.

Eg kom til å tenkje på det her om dagen. Eg så eit bilete av ei kinesarjente med ein lys lilla fleecegenser, og eg fekk ei herleg kjensle. Eg fekk det eg kallar ”Bhutan-kjensla”. Det var nok farga. Det var noko eg kunne glede meg over. Så gjekk det nokre timar utan at eg tenkte så mykje meir på det. På kvelden, då eg skulle pusse tennene mine, fann eg ut at eg skulle hente ein ny tannbørste frå lageret til Kleng. Og eg fann ein metallic-grøn ein. Og då måtte eg stoppe nokre sekundar. Ei ny kjensle! Ho var innafor ”Bhutan-kjensla”, men ho var meir definerbar. Kanskje litt ”Samdrup Jonkar”, eller ”Basar”. Berit, hvis du les dette, så håpar eg du skjønar!

Det er rart dette med kjensler. Nokon gonger, når eg et i matsal eller ein annan stad der du finn loff og sjokoladepålegg, må eg berre smøre meg ei skive, brette ho saman og få ”Singapore-kjensle”. Heng de med?

Noreg-kjensla. Ho er det nostalgi over. Berit, eg vonar du les dette. Nyklippa gras. Kneipp med bringebærsyltetøy og eit glas melk. Vaniljeis med sjokoladebitar i skålane til Farmor. Mjuke stoffsete i saab´en.. Det har vi snakka om før. Men eg har ei ny ei: Farga glas! Slikt som er i vindauge. Gjerne grøne. Litt av same materiale som dei ”Hua-Hin-glasane” til Ester og Leif. Det er litt ”Lerkeveien”. Og Lerkeveien er liksom Noreg! No kom eg (ok, det blir litt vel internt det her!) til å tenkje på den gongen då vi lekte under trappa i lerkeveien. Vi lekte at eg hadde brekt arma, og gipsen var ei barbie-eske!
Berit, eg elskar deg!! Takkar deg!
No har eg så lyst til å vere meir saman med deg at eg nesten flytter til Bergen!

No spora eg litt av, ja.
Det er så fint med slike ting som vi kan glede oss over!

Er det noko som gjev deg spesielle kjensler?

Eit nytt innlegg.

Eg tenkte eigentleg at eg skulle ha ei fiffig overskrift, som til dømes "Det ER eit godt liv", eller "helsing frå oslo", men det passa ikkje no.
Eg har mange ting på hjartet, så dette kan bli eit langt innlegg.

Ting har vorte annleis.

* Eg har byrja på Fjellhaug. Det gjeng bra, men no skal vi skrive oppgåve, og det er litt vanskeleg. Eg veit ikkje kor eg skal starte!

* Eg bur ikkje på Fjellhaug. Eg bur på Torshov, saman med ein kamerat som heiter Kleng. Han er verdas snillaste hybelvert! Her får de sjå eit bilete av rommet mitt:
Nei. Det får de ikkje! Det er så dårleg kontakt med nettverket, så det gjeng ikkje.

* Eg har vore på Maritakaféen i dag. Det er difor eg ikkje starta det heile med "Det er eit godt liv". For meg er det eit godt liv. Som regel, men ikkje alltid.
Men for mange av dei narkomane er det ikkje gode liv. Diverre. Det er for dumt. I Oslo er det så mange som treng at nokon bryr seg om dei. I dag snakka eg med to jenter på 18 år. Dei rusar seg, og har korkje råd til mat eller klede. Eg spurde ho eine om kva ho drømmar om. "Eg drømmar om å verte lukkeleg", sa ho.
Det er rart å tenkje på kor mykje klaging eg høyrer frå folk eg kjenner. Dei klagar på at vi studentar får for lite pengar. Hallo! Vi er så heldige!
Eg seier meg enig med Phil Collins; det er berre enda ein dag for deg og meg i paradis. Eller "It´s just another day for you and me in paradise".

* Eg skriv på nynorsk. Nynorsken min er diverre ikkje heilt feilfri, særleg ikkje når eg er utan ordliste. Kvifor eg skriv på nynorsk? For å gjere ei lang historie kort: Nynorsk er meir lyrisk. Og det er ein måte å hedre Ivar Aasen på.

* Eg har laga kjøttkaker av hjort.

* Eg har lært meg å spele backgammon.

* Eg skal kanskje verte støttekontakt.

* Eg vonar de legg igjen kommentarar til meg!

Tanker jeg tenker

Nå for tiden tenker jeg mye.
Drømmer mye rart.
Og ser for meg ting.

Jeg har det bra.

Det er fint å bo i Oslo. Det er fint å gå på en skole med så mange flotte mennesker.
Det er herlig å bo hos en som er så grei.
Det er herlig å høre på musikk.
Det er mye som gjør innrykk på meg disse dager.

Noe som gjør inntrykk på meg, er hvor BRA den nyeste til Maria Solheim er. Kjøp den!



Even the wildest at heart
will speak at the sound of your voice.
mountains and stones will all tremble,
melting a river of gold.
I do not know all your wonders
I even forget who you are.
But when my days are all over,
I hope to see all the things
I´ve been told..

(Maria Solheim)

Maren i Oslo

Hei dere!

Nå har blogglivet mitt begynt etter et langt opphold.
Blogspiriten min sluttet å være gratis, så da var det bare å opprette en ny.
Kjære venner, dere skal legges inn i linkelista, men foreløpig har jeg bare klart å legge til Maria.

Livet i Oslo er bra.
Jeg har sluttet på lærerskolen. Det var noe av det beste jeg har gjort i det siste. Nå er det KRL på Fjellhaug, noe jeg tror blir bra. Det er mange skjønne folk i klassen min, og lærerne er mye mer engasjerte enn hio-folket.

Ellers har jeg fått meg mac, det er herlig. Det er innebygd kamera på den, så jeg har hatt mye moro med det.
Bare se her:


Ser dere at det likner på Tor Milde??


Og dette likner på Victoria i "Hotell Cæsar", hun som var dattera til Juni Anker Hansen.

De gærne har det godt!

Legg gjerne inn kommentarer til meg!

en fin dag

"D-dagen"

I dag er en slik dag jeg kommer til å huske hele mitt liv.

Den dagen jeg gikk på Høyskolen uten å grue meg til en kjedelig skoledag.
Den dagen jeg leverte alle bøkene mine tilbake på Penelope og fikk en tilgodelapp på 2100 kroner.
Den dagen jeg kom inn i klassen og sa et kollektivt "hadet".
Den dagen jeg sluttet på lærerskolen.
Den dagen jeg var optimistisk da jeg gikk ned pilestredet.

Halleluja! Jeg er glad!

Og nå er det KRL på timeplanen. Engasjerende klasse og søte lærere.
Og en mamma og pappa på Stokmarknes som er best i verden.